Άλλος ένας χρόνος, μόλις πριν λίγες μέρες, έφτασε στο τέλος του και μια νέα χρονιά ανέτειλε. Μια χρονιά που, αν μη τι άλλο, αναμένουμε να μας προσφέρει απλόχερα, τα πολύτιμα αγαθά της, υγεία, αγάπη, χαρά, ευτυχία!

Μέσα σε αυτή την προσμονή για τα αγαθά, που όλοι επιθυμούμε να αποκτήσουμε την καινούρια χρονιά, υλικά ή πνευματικά, είναι αλήθεια πως, πολλές φορές, αμελούμε ηθελημένα να ενδιαφερθούμε και να φροντίσουμε τον σημαντικότερο άνθρωπο για τον καθένα μας, τον ίδιο μας τον εαυτό. Κάθε χρόνος που περνάει, ας μην κρυβόμαστε, αφήνει πίσω του, μαζί με τις χαρές και τις ευχάριστες στιγμές, ανεξίτηλα σημάδια, όπως άγχη, δυσκολίες, ανησυχίες, κόπους, που έρχονται να επιβαρύνουν τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική μας κατάσταση!     

Δεν είναι λίγες οι φορές που, λόγω των καθημερινών μας υποχρεώσεων, παραμελούμε τις πραγματικές ανάγκες του εαυτού μας, όπως το να ξεκουραστούμε λίγο παραπάνω ή να φροντίσουμε τη διατροφή μας και την ψυχαγωγία μας, πράγματα που θα γαληνέψουν την ψυχή μας, ενώ, κατά βάθος, όλοι μας γνωρίζουμε ότι, αργά ή γρήγορα, αυτό θα έχει ολέθριες συνέπειες για εμάς τους ίδιους. Γιατί, εάν εμείς δεν είμαστε καλά, τίποτα δεν πρόκειται να διορθωθεί και να έρθει εις πέρας. Τότε το «μικρό παιδί», αυτή η «φωνούλα» που κρύβεται μέσα μας, γνωρίζοντας τις δυνάμεις, τις αντοχές και τα όριά μας, αρχίζει να μας «ψιθυρίζει», σχεδόν καθημερινά: «πρόσεχε, γιατί πάνω απ’ όλα πρέπει εσύ να είσαι καλά».Το λυπηρό είναι, ότι, δυστυχώς, οι περισσότεροι από εμάς, έχουμε εκπαιδευτεί να κάνουμε πως δεν ακούμε αυτή τη «φωνή» βάζοντας άλλες προτεραιότητες, που θεωρούμε πως χρήζουν περισσότερο της προσοχής μας.

Το αποτέλεσμα; Έρχεται κάποια στιγμή που ο εαυτός μας θα χτυπήσει άσχημα «καμπανάκια» και θα βγουν στην επιφάνεια διάφορα «παράπονά» του, για τα οποία εκείνος μας προειδοποιούσε, με διάφορους τρόπους αλλά εμείς, απλώς, σφυρίζαμε αδιάφορα. «Καμπανάκια», όπως, νευρώσεις, αγχώδεις διαταραχές, αδύναμο ανοσοποιητικό, κρίσεις πανικού, καρδιαγγειακά νοσήματα και διάφορες άλλες παθήσεις, που, δυστυχώς, όλο και αυξάνεται ο επιπολασμός τους, τα τελευταία χρόνια, με κυρίαρχο σύμμαχό τους, τις τρομερά αγχώδεις συνθήκες ζωής της καθημερινότητάς μας.  

Με το ξεκίνημα, λοιπόν, της νέας χρονιάς, ας βάλουμε, κυριότερο στόχο να φροντίζουμε πρώτα (και πάνω από όλα) τον εαυτό μας και να ακούμε τις ανάγκες του, χαρίζοντάς του, όσο πιο συχνά γίνεται, την ηρεμία και την ισορροπία που δικαιούται, για να μπορεί να μας «βγάζει ασπροπρόσωπους», όταν θα του ζητήσουμε το «κάτι παραπάνω». Έτσι, σιγά σιγά, θα καταφέρουμε να μειώσουμε την ένταση της «φωνούλας», που κρύβουμε όλοι μέσα μας, και θα την ακούμε λιγότερο συχνά να μας «ψιθυρίζει»: «είδες που σου έλεγα ότι πρέπει να με προσέχεις»;
 

Να είστε όλοι καλά και να προσέχετε πάντα τους εαυτούς σας, γιατί κανείς δεν είναι καλύτερος σύμμαχος  μας, από τον ίδιο μας τον εαυτό!

 

Καλή χρονιά με υγεία σε όλους!!!

 

ΑΣΠΑΣΙΑ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ

Νηπιαγωγός